❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤


Menulis blog hanya untuk suka-suka. Menulis tentang kehidupan sehariannya yang sangat peribadi dengan harapan tiada siapa yang membaca. Baginya "Blog ku diari ku". Kadang-kadang suka memberi pandangan dan berkongsi sesuatu supaya Si Pembaca mendapat manfaat dan beliau beroleh ganjaran. Ditulis dengan hati, jadi, apa yang anda baca, itulah yang hatinya sedang katakan. Tiada paksaan untuk membaca, mengikuti mahupun mengStalk blog ini. Terima kasih kerana sudi bukak dan baca kisah hidup beliau.



❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Tuesday, November 6, 2012

Lupa melupai.



Penyakit lama datang lagi. Hadoi. Benci. Kenapa mesti jadi nyanyok macam nie. Dah cuba buat dengan cool lagi tenang. Tapi masih nak lupa lagi. Selalu macam nie. Mesti ada benda yang termiss.

Semalam, masa dah jalan sudah separuh, otak baru teringat. Ohhhh!! Laptop aku!!! Tertinggal di sana. Nak pusing? beratus kilo meter dah jalan. Sangat tidak berbaloi.

Kalau charge tertinggal, boleh la beli baru. Kalau berus gigi terlupa, boleh la beli ganti. Nie laptup. Kena ada paling kurang ribu riban, baru boleh dapat baru. Haishhh. Menumpang laptop orang la seminggu dua nie. Dah la kerja banyak. Hadoiiiii.

Bila di kenangkan hal hal lupa melupai nie, memang dasyat kesan penyakit nie kat aku. Paling dasyat, terlupa tutup pintu rumah sewa kat Johor. Siap tenganga lagi. Grill terbuka, pintu kayu pun tenganga macam tu je. Dah sampai kat Melaka baru macam tersedar akan hal itu. Nasib baik ada sahabat yang tinggal di kawasan berdekatan, boleh tolong mintak jenguk jengukkan. Tapi dua tiga hari lepas tu baru lah dia pergi jenguk.

Okeh. Sekian saja. Actually banyak benda yang nak di kongsikan. Sangat banyak!! Tapi, memandangkan bukan laptop sendiri yang lebih membuatkan tangan laju menaip, maka, jumlah entry mungkin akan jadi berkurangan dan tidak sebanyak selalu. Alahai, rindu pulak nanti kat dairi aku yang ini. Tata. ^_^











PdanS : Menghitung hari. Mahu pulang ke kampung halaman lagi. Aummmmmmm. I loikeee!! BTW, tak sabar nak cerita buah hati yang baru. Ceywahhh. Hihihi. Sabar sabar. Nanti aku story dan morikan.

1 comment:

S.U.R.I.A. said...

mkn ubat ilang pelupaaaa